Zwitserse
Witte Herder/ White Swiss Shepherd Dog
Zwitserse Witte Herder "Vivid Daydream Excellence" (Ubi)
Geboren: 11-03-08
(Amarushaya von der Nordhelle X Odin Calo of the Heart of Lothian)
Op de pagina's van UBI kunt u de "studie" van deze KNGF- kanjer te volgen !!
AFLEVERING 12
Week 37
------------
De week begint voor Ubi met diarree, maar na een dagje vasten en daarna biogarde
was het ongemak snel verholpen.
Woensdag 11 maart vierde Ubi zijn eerste verjaardag met een dikke kauwstaaf en een
lange wandeling.
Tijdens een wandeling langs de beek rent Ubi de wal op en ziet in het weiland erachter
een dikke haas. Dan kun je fluiten en roepen, maar hij hoort niets en gaat in vliegende
vaart de haas achterna. Die krijgt hij natuurlijk niet te pakken en aan de bosrand kijkt
hij om of ik nog in de buurt ben. Dan is één fluitsignaal genoeg om Ubi weer bij je terug
te krijgen. Hetzelfde doet hij wanneer er een hond aan komt lopen. Hier moeten we nog
iets op vinden.
In het midden van de week gaan we naar Goor. Nieuwe winkelstraten voor Ubi, maar
hij vindt het allemaal wel goed en loopt keurig vooraan!
Zaterdag gaan we al om 7.00 uur naar het bos en dichtbij ons parkeerplekje staan
vier reeen in het weiland. Suzy en Ubi zien hen ook. Even wachten met uitstappen, want
Ubi vindt dit wel heel leuk. Alles gaat goed. De laatste spiegeltjes verdwijnen in het bos
als wij aan onze lange wandeling beginnen
Inmiddels heeft Ubi zijn laatste ontwormkuur bij ons gehad. Hij was de hele dag wat onge-
durig en dat kennen we niet van hem. De ene hond heeft meer last van die tabletten dan de
andere.
Hier zijn de beloofde foto`s.
De
honden zijn vandaag de hele dag buiten geweest met dit mooie,
warme weer. We haalden hier met gemak de 21 graden!
Zoals je kunt zien past Ubi net voorin de auto. Dit is de manier
waarop Ubi met zijn/haar blinde baas zal reizen als ze met iemand
meerijden.
Als Ubi vindt dat het tijd is om te eten gaat hij alvast bij de
deur zitten, mooi hè...
Ubi ligt ook graag op de trap in de hal.
Als ik even weg ben en weer de oprit oploop, ligt Ubi op de mat voor
de voordeur en
zie je zijn koppie achter het glas. Hij heeft een hele lieve
uitstraling. Je merkt dit ook
aan kinderen die zo op hem af komen lopen en hem dan willen aaien.
Ook al heeft hij dan zijn jas aan, ik laat ze wel even aaien hoor.
Week 38
-------------
Deze week staat Utrecht op het programma. Woensdag gaan we met de trein.
Om 11.00uur moet Ubi op Hoog Catharijne een soort examen lopen. Daarna gaan we met
de bus naar de Uithof voor de medische keuring.
Het reizen gaat prima. Ook in de drukte. Ubi gaat makkelijk de trein in en uit. We moeten
tweemaal overstappen, maar hebben daar gelukkig ruim de tijd voor.
Het examen is goed gegaan. Ubi doet nog wel jong aan, maar hij natuurlijk ook nog maar net een jaar.
Over 5 - 6 weken loopt hij nog een keer om te zien hoe het dan gaat. Ondertussen zal ik met
hem nog enkele nieuwe, drukke steden opzoeken om te oefenen.
De medische keuring nam nog al wat tijd in beslag bij het maken van de foto`s van heupen en
ellebogen. Als de hond maar iets beweegt, moet de foto opnieuw!
Het ogen spiegelen ging vlot en de oogarts gaf meteen de uitslag: alles in orde.
De orthopeed heeft de heupen en ellebogen gevoeld. Op de uitslag van de foto`s moeten we nog
een week of vijf wachten.
De terugreis verloopt prima.
Ubi is moe en thuisgekomen heeft hij de hele avond liggen slapen.
Donderdag had Ubi ook nog vakantie! Naar het bos om lekker uit te razen.
In het weekend hadden we een vriendin op bezoek. Tijdens de wandeling had Ubi nu een persoon
meer om in de gaten te houden!
Op een van de weekend wandelingen kwamen we eerst een bordercollie tegen en daarna een
heidewachtel. Met beide honden heeft Ubi zich de poten uit zijn lijf gerend. Die twee andere zijn
kleiner, korter en lichter gebouwd, daar kon Ubi met zijn lange lijf niet tegenop in de bochten.
Ubi wordt er lekker moe van en ligt bij thuiskomst uren gestrekt...
Week 39
-------------
We zijn de regen nu wel zat!!!
Als Ubi smerig wordt van de modder, zetten we een emmer lauw water buiten en gaan één voor
één zijn poten er in. Vindt hij allemaal goed! Tijdens de wandeling is het de bedoeling dat hij
gewoon door regenplassen loopt. Hij kan later in tuig niet iedere keer om plassen heenlopen.
Maar daar voelt Ubi niet zoveel voor. Als hij het voor elkaar krijgt springt hij over de plas heen, de slimmerd.
Nu moet ik dus op zoek naar plassen die zo groot zijn dat dit springen niet meer lukt om droge poten
te houden...
Op de avondronde in het donker krijgen we een felle hagelbui over ons heen. Ik ben maar voor
Ubi gaan staan met de rug naar de bui. De hagel deed gemeen zeer. Bij thuiskomst is het naturlijk
net weer droog.
In het middel van de week reizen we af naar Almelo. Daar was Ubi nog niet geweest, maar hij
loopt de stad door alsof hij er dagelijks komt.
En nu lijkt het eindelijk droog weer te worden, heerlijk....
Week 40
-------------
Ubi loopt nu makkelijk in de stad en in de winkels ligt hij rustig af op de
plek die ik uitkies. Niet naast etenswaren of lichte kleding, waar hij zijn
neus in kan steken, want nieuwsgierig is hij wel!
Het passeren van honden gaat nu goed, hij kijkt soms nog naar mij omhoog:
doe ik het zo goed.. en met de stem beloon ik hem dan. Hij wil de andere
hond nog weleens nakijken, maar loopt wel netjes door.
Ubi is ook erg behulpzaam. Als achter het gras is geverticuteerd en moet
worden afgeharkt, helpt Ubi mee door plukken gras/mos in de bek te pakken
en het daar neer te gooien waar we het net hebben weggeharkt! Op het kommando
apport, is hij wel bereid om de pluk weer op te halen...., dat wij zo niet opschieten
moge duidelijk zijn.
Deze week zijn we naar Zutphen gespoord. Dat gaat prima. Ubi loopt netjes de
trappen op de stations en in en uit de trein gaat prima. Tijdens de reis ligt hij heel
rustig aan mijn voeten.
In Zutphen loopt hij vlot door het centrum en merk je maar af en toe dat deze omgeving
voor Ubi nieuw is.: bijvoorbeeld stil gaan staan bij een fontein.
We zijn tijdens de wandeling zeker tien honden tegen gekomen en ook hier gaat het
passeren prima.
Ik heb al eerder gezegd dat Ubi veel opmerkt. Terug op het station staat hij ineens
stil en kijkt naar de overkant van het spoor: daar liep een haas!
Week 41
------------
De volgende drukkere stad die we gaan opzoeken is Deventer. We gaan weer met de
trein en moeten overstappen in Zutphen. Het reizen met het openbaar vervoer wordt al
heel gewoon voor Ubi. In Deventer loopt Ubi prima. Aan de oortjes zie je dat hij veel
opmerkt. Tweemaal worden we staande gehouden door mensen die willen weten hoe
zij zich aan kunnen melden om ook zo`n mooie hond op te voeden!
Tijdens ons gesprekje ligt Ubi netjes af.
Het instappen voor de terugreis was niet eenvoudig. Deze trein had bij de ingang drie
smalle treden, waarvan de laagste onder perronniveau. Met flinke aanmoediging durfde
Ubi het aan en ging met een flinke sprong de trein in. Heel knap.
Het uitstappen ging vlot, Ubi sprong zo in Zutphen de trein uit.
We hadden tien minuten de tijd voor de trein naar Goor zou komen. Langzaam komt er
een jochie aanlopen, een jaar of vijf schat ik, die uitvoerig naar Ubi kijkt en dan tegen
zijn moeder zegt: wat een grote tanden....
Behalve werken gaat Ubi ook elke dag naar het bos om te rennen. Hij weet dat hij geen
paardenmest mag eten en dan is het leuk om te zien dat hij er met een grote boog
omheen gaat en dan omkijkt: heb je het wel gezien....
Week 42
-------------
Deze week lopen we veel in Haaksbergen en we oefenen vooral het passeren van andere
honden. Het gaat elke week beter.
Verder let ik er op dat Ubi niet achter vogels aanjaagt. Een duidelijk nee is al voldoende
om Ubi af te stoppen.
We reizen deze week niet.
6 Mei a.s. moet Ubi zijn echte examen lopen in Enschede. De uitslag van de oog- en elleboog
onderzoeken zijn goed. Nu wachten we nog op de uitslag van de heupfoto`s.
Het afscheid komt nu toch steeds dichter bij, we tellen nu de weken....
<<< Pagina terug Pagina verder >>>
Terug naar afscheid pups 2008.