Verdrietig afscheid van pupje groen...

*Wat kan het leven een plotselinge wending nemen...*

Een dochtertje van Sinta en Chicco is geheel onverwacht van ons heengegaan

Zo klein nog, zo volmaakt, zo lief en blij...

Op zondag 13 mei slaat het noodlot toe...

Ons lieve mooie vrolijke meisje ...

We missen je zo..

Er waren een paar opvallende dingen aan je die ons niet echt ongerust maakten

Maar misschien waren het wel de voortekens...

Het onderzoek op je overleden lijfje zal het wellicht uitwijzen...

Je groeide minder snel dan je broers en zusjes, maar bleef niet echt veel achter, je groeide rustiger leek het.

Je eetlust was prima en je leek perfect gezond!

Vreemd was dat jouw navelstreng pas met 13 dagen (!!) afviel, en erbleef een droge grote korst, voor een paar daagjes, op je buikje achter.

Je navelstreng leek maar niet in te drogen en was opvallend dik.

Al hadden we het niet eerder gezien, je naveltje zag er na 2 weken keurig uit! Maar wat was de oorzaak geweest ??

Toen je begon te eten en te drinken was je soms wel heel lang van het water aan het lebberen.

Vond je het gewoon heel lekker of was er een andere oorzaak...

Op zondag de 11e mei, precies 1 maand oud werd je onrustig. Je liep en liep...

Eerst rondjes door de puppybox en later door de hele kamer, je liep of je leven er van afhing!

Op schoot genomen voelden we dat je wel erg warm was. 39.9 C !

Had je een virusje en was je daarom zo onrustig ?? Het leek erop. Je braakte die dag één maal.

Je had verder geen vreemde sypmtomen maar voelde je echt niet lekker. We hebben je meegenomen naar de dierenarts.

Hij kon niets vinden alles voelde goed en je werd ook beluisterd, niets bijzonders.

Ook de arts dacht aan een virusje. Je kreeg een antibiotica injectie met een pijnstiller omdat we dachten dat je buikpijn had.

Je knapte prima op en had een rustige nacht.

De volgende dag was je vrolijk en blij en wilde graag eten. Je temperatuur was weer normaal. 37.8 C

Je ging blij op het bezoek af en beet ondeugend in hun tas en spulletjes ((-:

Zondag de 13e was je ook prima in orde, maar ineens in de namiddag ging je weer rondjes lopen en was onrustig...

Ja hoor je had weer wat koorts maar niet bijzonder hoog, 39.3C

De blik in je ogen baarde ons zorgen, je keek verwilderd en naar binnen gekeerd....

Je kwijlde wat en leek misselijk. Melina nam je op schoot. Je kwam een beetje tot rust.

Ineens werd je weer heel onrustig, schudde met je kopje krampte enorm met je lijfje, je ging rechtop zitten...

Ineens schuimbekte je ...

je viel opzij en alles stopte...het leven was als in een flits uit je lijfje verdwenen...

Er drupte vele dikke druppels bloed met vocht uit je bekje.

We waren totaal in shock...ontsteld en vol ongeloof.....en intens verdrietig

Wat was er in godsnaam gebeurd met je ??

We hebben je lijfje naar de universiteits kliniek Utrecht laten brengen voor onderzoek....

LIEF MEISJE GROEN WE MISSEN JE ZO ....

Maar voor jou geen lijden meer, jij bent veilig....

Op 22 mei krijgen we de uitslag van het onderzoek van Universiteits kliniek Utrecht.

Dit puppy meisje was geboren met een waterhoofdje, de hersenen kwamen hierdoor in verdrukking waardoor er uitval plaats vond.

We zijn dankbaar dat haar langdurig en ernstig lijden bespaard is gebleven !!